Sagopa Kajmer - Vesselam

1. Bölüm Şu baş belası dilimi kesin, zilimi çalsın serzeniş, içime dolsun hüzüntü, süreklilik ne zor bir iş. Perişanlık, pişmanlık çekilmesi en güç dertmiş. Sabır tüm sıkıntıların anahtarıdır, doğrudur. Düş kırıklıklarım sonucu ruhum yorgundur. Ağaçlarımdan pişmanlık meyveleri sarkıyor haydi topla!... Gözlerimden uyku çalanı ara ve bul patakla!... Gönlümün dipte kalan kısmında arşivlenmiş onca yara. Yılan ve akreplerle dolu içinde bulunduğum yuva. Birileri haddini bildirmeli ölüm okuna kafa tutan kalkanlara. Yaptıklarından sebep yapacaklarına hazırlıklı sago yüzüm sadık köpek cüzün kedice pazarlıklı. Lan bir sen mi kaldın tek akıllı? Bu tarla mayınlı, ummadığın yer tuzaklı vesselâm. Nakarat Dil ateştir biraz suyla söndürülmesi mümkündür, tırnaklarını aşındıran çözemediğin bu kördüğümdür. Üzgünümdür hayli vesselâm. Vuslatım gelmez mihman. Beklerim... gurbetteyim ne edeyim?... 2. Bölüm Sen gözümde dikensin, bana hoş bir gül gerek, düşüncelerin yüzüne vurmalı buna adam gerek ! Lâkâyıtın hedefi uğruna sadece yanan bir yığın emek, içinde şeytan himayede o sen değilsin o an demek. Kum saati döner, akan zaman saçlarımı söker. Nursuz bir yüz meyvesiz bir ağaca benzer gülüver!... Taş yerinde ağır. Ağır ağır gazla diyarımdan. Ey iştahı maymun nefis çekil gıyabımdan!... El emeği mahsulünden geçinir Yunus. Dalâletin delâleti olmak neyime desturun!... Sorularınızın cevaplarını bakışlarımdan bulun, silahlarımın acılarını kurşunlarımdan sorun. Elbiselerin kibir kokulu. Kalbinin içi fesat dolu, fikir-zikir aynı anda bitirir okulu. Farkedilmez sandığın komik iblis oyunu. Ezelden beridir ona elini veren kaptırmıştır kolunu.

 

< Önceki		Sonraki >