|
Sagopa Kajmer - Gölge Haramileri |
|
Dramacydal tarafından yazıldı.
|
1. Bölüm
Akar sular dönmez geri tıpkı gençliÄŸim gibi, bebekti ceninin ergeni, bir erdi büyümüÅŸ meyvesi.
Sakal bıyıkla geride kaldı Yunusun hamlık evresi, sivilce akne katledildi soldu yüzümün güneÅŸi.
Ve çivisi düÅŸmüÅŸ tablolarda bir resimdi kendisi, kükreyen ÅŸu gökyüzünde kuÅŸun kilitli kafesi.
tersi döndü güvenin ansızın belirdi dostun hilesi, fincan kahve içtim kursağımda kaldı telvesi.
kırıştır yalan kahpesi, baÅŸtan akıl alır ya cilvesi. Yıkar geçer bir dostun düÅŸmancasına hamlesi.
İki boy aşmış
ihanetin ki kat'i yok bahanesi, hayrından umutsuzum getirme bari şerrini.
Ve hepsi aynı yolda yolcu onca bedenin kellesi, meydan önüne dizilecek ve alınacak ifadesi.
Dualar olmasaydı kim kovardı kalleÅŸ iblisi? Kalbim ak da pak da desen yüzünden yansır pisliÄŸin.
Nakarat
Altın harflerle yaz mahlasımı, Halvetim kasvet, kem gözlere ÅŸiÅŸ!...
Câdü ya herru!... ya merru!... Kaf Kef, gölge haramilerine bir selam çak!...
Abile patladı, demlenir simam, nüÅŸinrevan dan handan ummam ben.
Ahu-yi felek mum, ben ÅŸamdan. DüÅŸmez kalkmaz bir Allah'tır uyan!...
2. Bölüm
Sago sus!... Husus derin çukurda içine sin, pusu kuran huÅŸü içinde gözlerinde kin belirgin.
Vay senin ÅŸu kindar halin. Hin planların var hin. Cenin büyüdü savaÅŸa girdi silahlarımı bana verin.
Yardan sarkıttığın dostlarından kaçının ipini tuttun? Onlar güldü, sen somurttun. Kalbinde kaç gül kuruttun?
Hatıralarından yüzde kaçını unuttun? senin adını anmamak ÅŸartıdır dostluÄŸumun.
Rap'ten olma gökyüzünün güneÅŸi sago bu benim yüzüm. Gölgeme sığınır manâ özüm, hicran çölüne düÅŸtüm.
Yüz pınar yaÅŸ akıtsın gözüm. Kendi başıma öÄŸrendim, kendim büyüdüm. Dudaklarımla gömdüm.
Sanma ÅŸahım herkesi sen sadıkhâne yâr olur. Herkesi sen dost mu sandın belki ol aÄŸyâr olur.
Sadıkhâne belki ol alemde serdar olur. yâr olur aÄŸyâr olur serdar olur didâr olur.
|
