|
Sagopa Kajmer - Düşenin Dostu Olmaz |
|
Dramacydal tarafından yazıldı.
|
1. Bölüm
İlham al!... Bu sözlerin sahibi bir hamal, varlığı hayal. Kahramanı olmak istediÄŸim bir masal var, düÅŸündükçe sulara batar benim sal. Kader beni sal !... Ma'rifetle erir gönlüm. Gördüm benim gören gözüm parçalar ya gönlüm. Avuçlarımda göÄŸe doÄŸru tuttuÄŸum dualarım ve ömrüm yetmez dilemeye özrüm. Bak!... Bataklıklar üzeri ne kadar da parlak. Bak ve gör burdan her tarafta güzel yüzlü tuzak. Gökyüzü ne kadar yakın, arÅŸ-ı âzâm ne kadar uzak, kendine yaptıkların ve kattıkların ne kadar varsat. Evet bu bir aÅŸk ÅŸarkısı. Evet bu bir kalp aÄŸrısı. Evet bu naÄŸmelerde bir yanan var en derinden. Ah bir bilsen, içimdeki alevi bir görsen... Yalnız aÄŸacın çocuklarını taÅŸladınız öldüler. Sapanla avlanan kuÅŸlar can çekiÅŸerek öldüler. Gözden ayrı düÅŸeni dudaklar cümleden düÅŸürdüler. DüÅŸenin dostu olmadı hiç...
Nakarat
DüÅŸenin dostu olmaz bunu böylece bildim İnanmasam olmaz.
2. Bölüm
Ölüm Allah'ın emri, Ankebut'ta belli. Eline tutuÅŸturdu sago en güzel delili. Delillerim ve deliliÄŸim beni bu yaşıma getirdi. Sen köÅŸene çekil düÅŸün seni neler bitirdi. BaÅŸta tertemiz bir sudur yaradılış, gün geçtikçe karmakarışır. Durgun sular ani bulanır. İlk baÅŸlarda suya bakarsan ayı ve güneÅŸi saf görürsün, sonra güneÅŸ gider ay kalır üzülürsün. DüÅŸmanın buzunda donmaktansa, dostun güneÅŸi yaksın içimi. Alınan her nefes soluk yeniden yaÅŸama dönmek gibi. Kefene sarılı tütüne benzerim, uçar dumanım aniden, uçar bu ruh bedenden. Bu ruh bedenden uçar, geride kalan nâçar. Çark-ı felek yaman döner, ben solar sen açar. Onlar kalır, sen göçer, menzilimiz farklılaşır. Çok geç olmadan açıl gözüm açıl!...
|