|
Cem Adrian - Tanrının Elleri |
|
Dramacydal tarafından yazıldı.
|
Rüzgâr eserken,
Yapraklar dökülür,
O berrak yüzünden bir damla süzülür,
Bu ayrılık...
Kalbindeki en büyük yaradır artık...
Ve güneÅŸ batarken, çocuklar uyurken,
BaÅŸucunda bekleyen yorgun bir melektir...
Ve her gece sabret diye saçlarımda dolaÅŸan Tanrı'nın elleridir.
Ne büyük, ne derin, ne siyah, ne keskin,
Hep ayrılık gibi o kırılgan gözlerin,
Unutma...
Unutma...
Dikecek yırtılan geceyi sabaha...
Ne büyük, ne beyaz, ne eÅŸsiz, ne duru,
Hep sarılıp sarıyor üÅŸüyen ruhumu,
Bırakma!
Bırakma elimi düÅŸerim karanlığa.
Bir melek iÅŸliyor ismini ince bir dantel gibi kalbime...
Hissediyorum kaderimin üstünde gezinen yumuÅŸak uçlu parmaklarını...
Küçük bir kum parçası karışıyor denize uzakta bir yerde...
Ve gözyaÅŸların deÄŸiyor avuçlarıma...
AÄŸlama...
|
