Cem Adrian - Sessizce

Hala saklı bir yerde o görmediklerin O bilmediklerin, İçimdeki acılar.. Hala kaldı bir yerde.. O hissetmediklerin, Hiç sezmediklerin, İçimdeki aşk.. Geçmişi hatırlatır.. Hatırlatır bu yağmurlar.. Bu yağmurlarda kaybetmiştim seni.. Ve karanlığı hatırlatır.. Hatırlatır bu rüzgarlar.. Bu rüzgarlar alıp gitmişti benden seni.. Ve şimdi sokaklar.. Sokaklar yalnızlığa çıkar.. Yıldızlar gökyüzüne.. Gece.. Olunca bişeyler çöker yeryüzüne.. Soğuk ıssız sessizce.. Neden hep.. Pencerede bekleyince daha çabuk.. Gelir sanır o bekleyenler.. Neden o.. Kaldırımlarda yüzlerini göremediğim İnsanlardan biri.. Sanırım seni.. Sen bilmezsin... Bilmezsin.. Nasıl olur insan.. Nasıl olur aysız gece.. Yalnızken.. Üşüdüğünü sanırsın aniden.. Ağladığını duyarsın birinin.. İçinde hıçkırarak.. Sessizce.. ... Ellerin.. Ellerin.. Ellerin cennetimdi benim.. Gözbebeklerinde kendimi görmek, İstedim.. İstedim bir sabah.. Güneş doğarken güneşe gülümsemek.. Güneş batarken başımı omzuna dayayıp, kapamak gözlerimi dünyaya.. Kapkaranlık bir gecede.. Saçların ellerimde.. Ay ışığının ışığı.. Yansırken kirpiklerinden.. Yüzüme.. Sabaha kadar.. Yanında uyumak.. İsterdim bir gece... Bir gece.. Sessizce.. ... Hala saklı bir yerde o.. O hiç görmediklerin, Hiç bilmediklerin.. İçimdeki acılar.. Hala kaldı bir yerde o.. O hissetmediklerin, Hiç hiç sezmediklerin, İçimdeki aşk..

 

< Önceki		Sonraki >